بیدارم.............

سلام پسر قشنگم

ساعت 4.5 صبحه و من به خاطر سرفه هات و درد گلوت بیدارم ، البته یه نیم ساعتی

هست که با شیر گرم و یه کم دارو آرومت کردم ولی دیگه خوابم نمیبره و نگرانت هستم.

این چند روز هوا بیش از حد سرد شد و من و شما دوباری که رفتیم بیرون برای دکتر رفتن

یه بارش طوفان شدیدی بود طوریکه وقتی از ماشینمون پیاده شدیم به خاطر فشار باد نمیتونستم

در ماشین رو ببندم ، بعد هم که خواستیم از خیابون رد بشیم شما رو بغل کردم و شما هم محکم

چادر من رو گرفته بودی که باد نبره ، اون روز از سرمای هوا دست و صورتت به قول معروف مثل گچ سفید

شده بود ، دیروز هم که اینقدر سرد بود که بعد از چند سال برف بارید و باز هم توی اون سرما

من و شما مجبور بودیم بریم بیرون . حالا خوبه با ماشین خودمون هستیم اگه مجبور بودیم کنار

خیابون واسه گرفتن تاکسی بایستیم و یا تا ایستگاه کلی راه بریم اون موقع فکر کنم همیییشه

سرما میخوردی( نه اینکه الان نمیخوری) .

دوست ندارم هی از مریض شدنت بنویسم ، اصلا دیگه جدی نمیگیریمش .............

منتظرم هوا روشن بشه و بیدارت کنم و کلییییی چیز میز به خوردت بدم به خصوص آب لیمو شیرین

که برای گلوت خیلی خوبه.

نازنین های من

نفس من

همه هستی من

محمدرضا و بابایی

دوستتون دارم

بی حد و اندازه