به دنبال خدا

سلام عشق من

پسر قشنگم الان که مینویسم ساعت 1 بامداده و شما در خواب ناز به سر میبری

عزیز دلم امشب قبل از خوابت طبق معمول کلی سوال پرسیدی(به محض اینکه در

یک فضای ساکت و آرام قرار میگیری سوالهای ذهنت سرازیر میشه...........)

یکی از سوالات این بود : مامان ، چرا ما خدا رو نمیبینیم ؟

و من موندم که چه جوابی بدم ،  باید مواظب باشم چونکه هر جوابی بدم شما هزارتا

سوال دیگه از اون در میاری و یه وقتی ممکنه نتیجه گیری اشتباهی داشته باشی .

گفتم خدا یه چیزیه توی ذهن ما توی دل ماست ، به ما آرامش میده ، به ما کمک میکنه

مهربون باشیم و.....

ما هم دوستش داریم . گفتی : خب منم میخوام توی دلا باشم ...

من ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا؟؟؟

گفتی : مگه تو منو دوست نداری میخوام توی دلت باشم ، گفتم : اونوقت دلم برای دیدن صورتت

تنگ میشه (همه جوابها رو با ترس و لرز میدادم و منتظر سوال بعدی بودم چون ممکن بود بگی

من هم دلم میخواد صورت خدا رو ببینم....) نمیدونم چطور شد کوتاه اومدی ولی اینو میدونم

قانع نشدی ، باید برم دنبال جواب چون مطمئنم دوباره میپرسی تا یه جواب بی چون و چرا

بگیری.............

خدایا به داد ما مامانهای امروزی برس ،  درسته ما هم از این سوالها میپرسیدیم

ولی لااقل بالای 7-6 سال نه کمتر تازه کجا پدر و مادرهای ما مجبور بودن صبح تا شب

با ما حرف بزنن و پاسخگوی سوالات ما باشن ، این تک فرزندی هم برای خودش داستانیه

امیدوارم بتونیم ذهن بچه هامون رو درست هدایت کنیم.

                                                                       آمین